Nieuw Guinness World Record voor Kleinste QR-code zet doorbraak in gegevensopslag
Het nieuwe Guinness World Record voor de kleinste QR-code ontwikkeld door onderzoekers van de TU Wien Met dank aan de TU Wien
OOSTENRIJK — Op 3 december 2025 vestigden onderzoekers van de TU Wien, een Oostenrijkse onderzoeks- en onderwijsinstelling, een nieuw Guinness World Record voor de kleinste QR-code. Met een oppervlakte van 1,98 vierkante micrometers (1,977 μm²) en met pixels van 49 nm, is de recordbrekende QR-code 37% kleiner dan de vorige wereldrecord voor de kleinste QR-code .
Om hen te helpen bij dit streven, heeft de belangrijkste instelling van het land voor technologie en natuurwetenschappen samengewerkt met Cerabyte GmbH, een Duitse startup voor gegevensopslag.
Vanwege de grootte werd de verificatie uitgevoerd aan de Universiteit van Wenen met behulp van gekalibreerde scanning-elektronenmicroscopie. Daarna werd de QR-code ingevoerd in het Guinness World Records.
Het maken van kleine QR-codes is een onderdeel van voortdurende inspanningen om de gegevensdichtheid te verhogen met behulp van geavanceerde dunne-film materialen.
Inhoudsopgave
Keramiek en hoe ze de creatie van QR-codes opnieuw hebben gedefinieerd
Onderzoekers scannen de kleinste QR-code met een smartphonecamera (Met dank aan de TU Wien)
Om een QR-code op nanometerschaal te maken, richtten de samenwerkingspartners een ionenbundel op een chroomnitride dunne film om deze te vormen.
Ionenstralen zijn stromen van elektrisch geladen atomen. De straal wordt gestuurd en gefocust met behulp van magnetische velden in een vacuüm in een metalen buis.
Aan de andere kant is chroomnitride dunne film een keramisch materiaal, een anorganisch materiaal samengesteld uit metaal- of niet-metaalverbindingen.
Wanneer professor Paul Mayrhofer het proces achter zijn werk uitlegt, een van de zeven onderzoekers die betrokken zijn bij het project, beschrijft hij hoe structuren van deze omvang geen nieuw concept zijn.
Patronen kunnen zelfs worden gemaakt met individuele atomen, maar het probleem ontstaat wanneer deze atomen diffunderen, bewegen of gaten vullen, waardoor de gecodeerde gegevens worden vernietigd.
Door een QR-codegenerator met behulp van gefocuste ionenbundels vermijden ze deze tekortkoming volledig.
"Wat we hebben gedaan is iets fundamenteel anders," legt de professor uit. "We hebben een kleine, maar stabiele en herhaaldelijk leesbare QR-code gecreëerd."
Wat betreft waarom keramiek werd gebruikt, leggen onderzoekers Erwin Peck en Balint Hajas uit dat de materialen stabiel moeten blijven tijdens het proces.
Voor hoogwaardige gereedschappen is het essentieel dat materialen stabiel en duurzaam blijven, zelfs onder extreme omstandigheden. leg het duo uit. En dat is precies wat deze materialen ideaal maakt voor gegevensopslag.
Cerabyte's focus op het gebruik van glas en keramiek maakte hen de perfecte partners voor de doelen van de onderzoeksgroep. Opgericht in 2022, ontwikkelde het bedrijf keramische op glas opslagmedia voor duurzame gegevensopslag zonder elektriciteit.
Wat deze ontwikkeling betekent voor gegevensopslag
Het succes van de TU Wien opent verschillende mogelijkheden voor duurzame gegevensopslag. Ten eerste betekent het gebruik van keramiek dat gegevensopslag eeuwen, misschien zelfs millennia kan duren.
Dit werd gedemonstreerd door Cerabyte tijdens de Open Compute Project (OCP) top in Dublin, Ierland, in 2025. Tijdens de top presenteerde het bedrijf kookte het opslagapparaat in zout water gedurende 7 dagen om de duurzaamheid van de technologie te testen. Aan het einde van de testperiode bleef de media onbeschadigd en de gegevens intact.
Het vermogen om gegevens op te slaan in materialen die bestand zijn tegen dergelijke extremen betekent dat informatie toegankelijk kan blijven, ongeacht de omstandigheden. Volgens de instelling kunnen magnetische en elektronische gegevensdragers en systemen die zijn ontworpen om gegevens tussen locaties te transporteren, informatie verliezen na een paar jaar door een gebrek aan consistente energie-invoer, koeling en gegevensmigratie.
We leven in het informatietijdperk, maar we slaan onze kennis op in media die verbazingwekkend kortstondig zijn. zegt Alexander Kirnbauer, een andere onderzoeker die heeft geholpen bij het maken van de QR-code. Met keramische opslagmedia volgen we een vergelijkbare benadering als die van oude culturen, waarvan we de inscripties vandaag de dag nog steeds kunnen lezen.
Het creatieproces ontwikkeld door onderzoekers van de TU Wien maakt ook een hogere gegevensdichtheid mogelijk. Volgens hen kan een enkellaagse film ter grootte van A4 volledig bedekt met deze piepkleine QR-codes meer dan 2TB aan gegevens opslaan.
Dit is een aanzienlijke upgrade ten opzichte van traditioneel afgedrukte QR-codes. De typische minimale grootte voor QR-codes is 2 cm bij 2 cm voor leesbaarheid. Dit zal echter slechts 3 KB aan gegevens opslaan.
Dat betekent dat een A4-blad volledig bedekt met QR-codes slechts ongeveer 0,4 MB aan gegevens zal opslaan.
Na het invoeren van de Guinness World Records De onderzoekers van de TU Wien zijn nu enthousiast om meer manieren te bestuderen om hun werk te optimaliseren. Het verhogen van de schrijfsnelheden en het opschalen van QR-code toepassingen is in ontwikkeling, waardoor de toekomst van QR-codes als gegevensopslag een rooskleurig vooruitzicht is.
De toekomst van informatie krimpt ten goede
De ontwikkeling van steeds kleinere QR-codes is al jarenlang een focus van onderzoek door vele experts. Voor de samenwerking tussen de TU Wien en Cerabyte werd het record voor de kleinste QR-code gehouden door natuurkundigen van de Universität Münster in Duitsland.
Gecreëerd in 2024, mat hun QR-code 5,38 vierkante micrometers, wat zeven keer kleiner is dan een menselijke rode bloedcel. Na een jaar hebben onderzoekers de sprong gemaakt van micrometers naar nanometers, een belangrijke prestatie in de wereld van communicatie.
Het verkleinen van de grootte van QR-codes op keramische film heeft aanzienlijk potentieel voor duurzame gegevensopslag. Door de noodzaak van magnetische en elektronische systemen weg te nemen, blijven wetenschappers de weg effenen voor gegevens die echt bestand zijn tegen de tand des tijds. 
